Tags: , , , , , [ × ]

Als dierenvriend kan ik nog wel eens last van mijn geweten hebben als ik weer eens een overheerlijke gehaktbal naar binnen werk. Of net als de rest van het gezin bergjes vlees op de Teppan-Yaki-Grill mik. Dat is overigens zo’n grote tefal-achtige bakplaat die je midden op tafel zet waar iedereen zijn vlees op bakt. Mijn lief kwam er mee aan. ‘’Véél handiger dan dat gedoe met die kleine pannetjes waar haast niets in kan’’ sprak hij met stralende ogen terwijl hij mij de doos met Grill overhandigde.

Mijn vriend is een carnivoor in de dop, hij had een gouden tijd gehad als hij in de oertijd als holbewoner met speer en knuppel achter zijn maaltijd aan had moeten rennen, lekker primitief, grote stukken vlees. Beetje de man van het vuur spelen als het vlees er boven draait.. Beetje slapen, beetje jagen, beetje eten, af en toe een vrouw aan de haren zijn hol in slepen..zijn ding wel! Maar goed dit terzijde.

Ik sus mijn geweten door bepaalde dieren niet te eten. Lammetjes, kuikentjes, kalfjes, alles wat jong is sla ik al over. Herten, struisvogels, eenden, ganzen, kikkerbillen, paarden.. ik zet er mijn tanden niet in. Wie neem je in de maling en wat blijft er over zul je denken. Het antwoord op deze vragen is mezelf en weinig!

Koeien, kippen, vis en varkens. En varkensvlees .. nou als ik dat één of twee keer per jaar eet dan is het veel. Niet zo koosjer.. als er varkensvlees wordt gegeten hier dan is het tijdens de maaltijd “ Goh lekker zo’n karbonaadje, dat eten we bijna nooit!’ . De volgende dag klaagt iedereen over pukkels in de overtreffende trap en wordt er geroepen dat we vooral nooooit meer varkens moeten eten.

Gister had ik tijdens de ‘’wat moet ik nu weer eens op tafel zetten”- overdenking weer eens een karbonaadjes moment. Tot ik dit gedichtje tegenkwam op het World Wide Web.

Als u bij uw eten
een karbonaadje eet
smaakt dit slechts  alleen maar
omdat u iets niet weet.

Wist u dat varkens leven
in een donkere stal
waar ze in geperst staan
met een enorm tal.

Nooit een uurtje buiten
nooit een modder bad
en daarna naar de slager
dan heeft ie het gehad.

En alsof dat niet genoeg was stond er nog eentje!

Een big die lag te denken
hij dacht ik ben wat bang
dat ik straks een worst ben
en bij de slager hang.

Mijn pootjes in de snert gaan
mijn vlees in de saté
dat vond die grote dikke big
een heel erg naar idee.

En wat dan nog het ergste was
en hem het meeste pakt
ze maken van zijn resten
ook goedkoop gehakt.

©Henk van Zijp (Seipie)

Ik ben er klaar mee! Arme Knor en die overheerlijke gehaktbal waar ik mee begon? Geen half om half gehakt!

J.M.