Tags: , , , [ × ]

Soms is er ineens een moment dat je jezelf iets ziet doen waarvan je toen je kind was zei:’’ Ik zal dat later NOOIT doen!’’
Van de week had ik weer ( ja ja weer ) zo’n moment.
Ik stormde de gang in en brulde naar boven:‘’DOE DIE HERRIE ZACHTER, DAT IS GEEN MUZIEK!!’’ Ik schrok er zelf van..al had ik uiteraard groot gelijk, want het was werkelijk dramatisch wat er uit die kamer kwam.
Natuurlijk werd mijn gebrul niet gehoord, dus ik moest naar boven en mikte kamer van zoon open en keek hem briesend aan. Die blik veranderde ter plekke in verbijstering.
Over zijn schoolboeken gebogen keek mijn zoon verstoord op met de woorden: ‘’Sjesus mam, ik schrik me dood, je komt met zoveel lawaai binnen! Ik zit te leren hoor!’’
Ik kom met zoveel lawaai binnen?!
Meneer zit daar met een muziek, voor wat er voor doorgaat dan, op een volume waar de hele woonwijk van kan meegenieten en IK kom met lawaai binnen?!
‘’Ik leer beter met muziek aan,’’ verklaarde zoon doodkalm op mijn vraag hoe iemand in vredesnaam kon leren met zo’n lawaai aan zijn hoofd. Muziek ja..maar dit..dit kon je niet eens mee zingen, laat staan op dansen, en wel leren?? Dit was een vreemde verzameling van niet bij elkaar passende tonen waar schreeuwende mensen op tekeer gingen ..ja nou praten dan… nee was het ook niet..die rapzooi je weet wel!

Zoon liet mij uitrazen, deed braaf de volumeknop naar beneden met de woorden: ‘’Nah, zo goed dan? Wat weet jij nou van muziek mam, jij houdt  alleen maar van die ouwe zooi.”
Diep beledigd verliet ik zijn kamer, wat nou ouwe zooi! Ik hou gerust van de hedendaagse muziek maar mijn muziek..dát was pas muziek! En ik weet zeker dat een heleboel mensen dat denken, want er worden niet voor niets van die jaren 70/80  feesten gehouden.
Ik had net als mijn zoon altijd muziek aan staan, hard ook, te hard ook, nu ik er over nadenk… mijn vader brulde geregeld onder aan de trap..dat zei hij dan als hij binnen stormde, dat hij al een half uur onder aan de trap had staan schreeuwen, maar omdat mijn VRESELIJKE muziek zo hard stond hoorde ik hem niet in mijn DRUGSTENT!!! ‘’HET LIJKT HIER WEL EEN DRUGSTENT!’’… Dat ‘drugstent’ kwam door Bob Marley die met zijn fraaie muziek mijn ellendige huiswerk opvrolijkte, maar hee wat wist mijn vader van muziek, die hield alleen maar van ouwe zooi!
Ik bedoel… ik zou dat later NOOIT doen!

J.M.