Tags: , , , [ × ]

Op 12 december 2010 begon de zoektocht naar het perfecte kerstcadeau voor mijn negenjarig broertje. Het moest origineel zijn, leuk én leerzaam. Mijn hersens, die toch wel enigszins geschoold zijn, kraakten over deze combinatie van kenmerken. Vooral ‘leerzaamheid’ bleek mijn keuze ernstig in te perken.  Afijn, ik weet niet meer waar ik toen was maar het Eureka moment brak plotseling aan! Een geniaal idee. Het was origineel, leuk en goed voor de ontwikkeling van het verantwoordelijkheidsgevoel. Ja, hoe langer ik erover dacht hoe meer tevreden ik er mee werd: een goudvis!

Gewapend met een portie enthousiasme en een brief van twintig stapte ik samen met mijn vriend, tevens een ooit heel tevreden eigenaar van de beesten in kwestie, een dierenwinkel in. De vissen zaten verstopt achter de konijnen die mij bijna van mijn stuk brachten door hun hoog knuffelgehalte. Maar ik liet me niet kennen, ik ging immers voor de vis. Dit was ook meteen mijn eerste denkfout. Dé vis scheen niet mogelijk te zijn. Het moest in het meervoud gezet worden. Juist, de vissen. Dit omdat de wezens vatbaar zouden zijn voor eenzaamheid, aldus de verkoper. Nou goed dan, ik had toch al twee vissen gespot die mij de keuze zouden vermoeilijken, dus bij deze zou ik ze allebei nemen! Tweede denkfout. Een even aantal komt bij vissen niet voor. Het gerucht gaat dat er dan eentje sterft. Ik begon ernstig te twijfelen aan de kennis van mijn verkoper maar deze twijfel werd op mijn eigen kennis teruggekaatst.

Nou, dan maar drie vissen hé. Ik troostte mezelf met het idee dat ze toch 2,50 per stuk kostten en dat ik met mijn 20 euro ruim genoeg zou hebben om er een leuke ronde aquarium bij te kopen. Dames en heren, als kers op de taart bleken dit twee denkfouten in één klap! Ten eerste zou mijn budget niet genoeg zijn voor het simpelste aquarium en ten tweede, let op hier komt een opmerkelijk feitje, vissen worden gek in een rond aquarium! Dan zwemmen ze namelijk uren door en door in hetzelfde rondje. Kan iemand me alsjeblieft vertellen waarom er dan in godsnaam ronde aquaria worden gemaakt en vooral, waarom ze dan nog nota bene hier worden verkocht?! En wat is er zo anders aan het vierkante aquarium (afgezien van een prijsverschil van 20 euro)?!  Op zoek naar antwoorden keek ik recht in de ogen van mijn vriend maar tevergeefs. Aan de verkoper wilde ik verder niets vragen, bang dat mijn stem alle frustratie zou verraden. Dus met een ingetogen lach leidde meneer ons naar de rechthoekige aquaria. Ik zag zijn vinger al richting de grotere mannen gaan, maar dit keer zou ik de overhand nemen. Met een dapper nee redde ik ons uit dit aanbod en wees ik naar de bescheidenere formaten. En nee, ik hoefde ook geen verwarming, geen licht, geen zuurstoftube. Ik vroeg me af wat er nog meer ging komen. Muziek? Sauna? Infrarood? Maar gelukkig, de verkoper greep naar iets wat mij toch wel heel erg deed denken aan een stereotype aquarium. Eindelijk. Toch kon ik het niet laten om op te merken dat hij niet het kleinste formaat had gepakt, wat mij al meer dan voldoende leek voor drie vissen, maar het op één na kleinste. Op deze vraag antwoordde hij dat die kleinste voor drie vissen toch wel al gauw heel krap zou worden. “Waarom wordt dan een dergelijk formaat gemaakt aangezien je vissen dus altijd minstens per drie moet kopen?!” schreeuwde een stem in mijn hoofd. De rebel in mij werd wakker: “Doe mij die kleinste maar hoor, dat gaat wel lukken’’.

Zo gezegd, zo gedaan, ik kreeg de kleinste en ik kon eindelijk drie vissen uit gaan zoeken. We vonden twee leuke vissen en nog één die mij het hele aquarium toestand deed vergeten. Een diepzwarte vis met een sierlijke staart en grote ogen. Ik was verkocht. De opstapeling van denkfouten wiste zich uit mijn hoofd. Ik had er zelfs geen erg in dat ik nog drie pakken grind moest kopen, een paar plantjes voor de zuurstof, voedsel en zuiverende druppels moest aanschaffen waardoor mijn budget nu echt volledig uit de klauwen was gelopen. Nee, het maakte niets meer uit want geen uur later kwam mijn broertje thuis, Hij gaf de vissen namen. De mooiste werd Zwartje genoemd. Ik was trots. Totdat ik een week later door mijn broertje gebeld werd. Zwartje had het niet gered. En zo viel mijn o zo perfect cadeautje in het water. Of beter gezegd, uit het water.

Laura C.