Tags: , , , , , [ × ]

Ik huil niet graag, ik doe het wel eens en dat is op zich wel goed natuurlijk, want emoties opkroppen is ook niks, maar ja je komt er zo uit te zien hè. Je hebt van die mensen, vrouwen voornamelijk, die mooi huilen. Elegant snikken, voorzichtig deppen met een tissue in de ooghoeken en als het voorbij is dan zie je er niets meer van. Ik ben van het andere soort. Als ik begin dan begin ik ook ècht, snotteren, zakdoeken, keukenrollen, wc papier alles wordt overal vandaan gerukt en in no time dikke rode ogen met vreemde zwarte vegen, want op zulke momenten vergeet ik mijn oog make-up dus en dan komt het op mijn kin of zo. Rode neus, dikke ogen, rode randjes, rood oogwit, kortom.. de eerste twee uur na een huilbui is het beter als er niemand aan de deur komt en dat ik het pand niet verlaat.

Maar soms…ga ik er voor zitten! Met zakdoeken en al! Ik heb van die tv programma’s die ik het liefst in mijn eentje kijk zodat ik mij volledig kan overgeven aan dit soort jankpartijen.
Spoorloos, Memories, Hello/Goodbye.. al dat soort ‘’ik mis je’’ en reünies en kinderen die hun moedertje na jaren weer vinden toestanden, heftige liefdes weer terugzien…heerlijk heerlijk! Het bizarre is dat als ik bij een aflevering niet hartverscheurend snik, het een slechte was! Hoe harder ik huil des te beter was de aflevering. En als het dan afgelopen is helemaal diep zuchten van ‘’dat was prachtig’’ en dan met een moe huil hoofd mijn nest in duiken..dat zijn ze!

De mannelijke kant van mijn gezin kan hier met verbijstering naar kijken. ‘’Oh komt die Spoorloos shit weer? Jij gaat zeker weer zitten janken? Nou ik ga boven wat leuks kijken hoor!” En dat is ook beter dan mee kijken en elkaar aanstoten van ‘’kijk ze doet het weer.’’
Ik heb dat ook met bepaalde films die ik ook meerdere keren kan zien. Het is een vrouwending denk ik… hoewel..

Laatst zat vriend zo’n auto pimp programma te kijken, dan wordt de eigenaar op slinkse wijze van zijn auto gescheiden, een of ander barrel en dan gaat een team er mee aan de slag en op het eind gaat het gordijntje open en “oooh” en “aaaah,” daar staat dan een prachtige opgeknapte auto met alles er op en eran.
Deze eigenaar was zo blij, zijn ‘liefde’ zó mooi gemaakt, hij had er tranen van..en de vader van de eigenaar ook, ze vielen elkaar snikkend in de armen, om deze prachtige auto! Ik hoorde een verdachte snif van de bank. Ik keek naar vriend en hij keek me betrapt met waterige ogen aan en zei: ‘’Mooi hè dit! Dat is toch prachtig, moet je zien zo’n mooi ding!’’
Om een auto!

“ Nou,’’ zei ik:’’ Ik ga naar boven..dit programma is om te janken!’’

J.M.