Tags: , , , [ × ]

Als er na de dood nu eens niets meer komt …?
Is het leven er dan anders om geweest?
Zou je anders leven wanneer er niets meer kwam?
Gesteld dat we voor eeuwig insliepen en dat je je achteraf
niet eens meer kunt realiseren dat ze je met hun verhalen
over het hiernamaals bij de bok hebben genomen …

Zou dat dan een reden zijn om nu anders te zijn?
Zou ik dan bloemen gaan vertrappen of kinderen slaan?
Zou ik dan mensen pijn doen of kameraden verraden?
Zou ik met minder eerbied naar de sterrenhemel kijken?
Zou ik minder verlangen niet te hoeven sterven?

Ik zou er alleen verdriet over hebben,
dat mijn hunkering naar eeuwig leven bedrog is in mij.
Dat mijn hartenwensen niet betrouwbaar zijn.
Dat mijn fantasie niet betrouwbaar is.
Dat de grote godsdiensten der wereld apekool zijn.

Maar dat bedrog zal ik dan delen met een geliefde.
We zullen er samen om huilen.
We zullen zeggen: onze harten zijn bedrieglijk.
Laten we elkaar vasthouden in deze wanhopige toestand.
En dat zullen wij dan doen.

En onderhand zal opnieuw de twijfel komen.
Want we zullen voelen: deze liefde is geen bedrog.
Het is niet waar dat het allemaal niet waar is.
We voelen, we ruiken, we proeven onsterfelijkheid.

Nieuwsgierig zullen we sterven.
En zo moet het ook.

Fons Jansen