Tags: , , , [ × ]

Deel-II? Ja. Er is een deel-I. Die heet gewoon Rommel. Eerst even lezen dus, als huiswerk, voordat je aan dit blog begint. Hup hup!
Gelezen? Oké, gaan we verder.

Gisteren was het zo ver. De rommelmarkt. En die lol waar ik in een eerder blog over sprak, die was er hoor! De grootste lol begon al toen om 6 uur de wekker afliep. Niet dus. Ja, die wekker ging wel, de lol nog even niet. om half 8 zou de boel open gaan, en 10 minuten voor tijd waren we daar. En we waren niet de eerste! Sommige mensen lagen volgens mij al om 5 uur voor de deur, niet normaal. Stipt op tijd gingen de deuren van de sporthal open en stormde iedereen naar binnen. Het leek wel de ingang van de Efteling of de huishoudbeurs! Al snel hadden we onze tafel gevonden en dachten we te kunnen uitpakken. Maar zodra we drie dingen hadden uitgestald werd ding nummer één al van tafel geplukt. Een klein tv’tje. Deed ie het? Ja, natuurlijk deed hij het, maar wij zijn zo verwent, dat we een platte tv wilden in de slaapkamer. Ja, dat begreep mevrouw, dat wilde zij ook. Maar deze was voor Marokko, en dan was ie goed genoeg! De auto’s van Paps liepen ook erg goed, wat erg goed uit kwam, want de verzameling van Paps kende geen grenzen, maar de tafel wel! Erg fijn dus dat na vijf minuten hetzelfde aantal autootjes al verkocht was. Aan het einde van de dag was 70% van de auto’s verkocht!

En joh, wat hebben we gelachen! Om de achterbuurman die handboeien verkocht in alle maten, wat al snel niet-nette-gedachten en ideeën opriep. Om de overbuurman, die een erg vies en pervers mannetje leek (maar toch geen interesse had in die handboeien). Om een vrouw, die enorm liep te balen dat mijn vriendin een mooie stoel te koop had, die zij de dag ervoor in de winkel had gekocht voor duur, en ga zo maar door. Maar man, wat heb ik me ook geërgerd. Ik had een bijna nieuwe sapcentrifuge staan, die manlief in een impulsieve en niet doordachte, stomme bui voor 70 euries had gekocht. 20 euro wilde ik er voor hebben, want ik had allang door dat het hier net Marokkaanse Soek was. Iedereen dingt af. Dus met 20 euro als vraagprijs moest er toch wel 15 overblijven was mijn idee. Een man met zoon toonde interesse in dit mooie maar stiekem vreselijk onhandige apparaat. Wat moest het kosten? 20?? Nee! Dat was teveel! 10 euro wilde hij geven. Ja, aan me hoela! Gewoon de helft van de prijs af, echt niet! 12 euro dan? Nee dus. Ik ben Hollander en wil verdienen. De man droop af, maar nog geen vijf minuten later stond zoonlief voor mijn neus. Wat kostte de sapcentrifuge? Nog steeds 20 euro jongen. En met een rood hoofd en vast inwendig vloekend op zijn paps, die hem natuurlijk gestuurd had, droop hij af. Weer vijf minuten later stond er een vrouw voor mijn neus met dochter. Wat moest dat ding kosten? Ik wist gewoon dat dit zijn vrouw was, gestuurd door hem. Zij bood 15 euro, maar nu wilde ik hem niet meer verkopen voor dit geld. Niet aan deze mensen! Terwijl mevrouw afdroop, lagen vriendin en ik dubbel van het lachen en zagen in gedachte schoonmoeder al gestuurd worden door die man, om te vragen wat dat stomme sapding kosten moest. Maar nee, voordat er nog meer familie aan te pas kon komen, kwam er een leuk jong Hollands stel die de prachtige en erg fijne sapcentrifuge voor 20 euro meenam. Yés!

Na de nodige lachbuien, ergernissen en versnaperingen was het al snel tijd om weer in te pakken. Met een volle portemonnee en, naar ons idee, net zo volle auto als de heenweg, gingen we toch behoorlijk voldaan weer naar huis. Wat een geweldige dag. Na aftrek van de kraamhuur hadden we vette winst gemaakt, we hadden onwijze lol gehad en veel geleerd over andere mensen en culturen.

Hier kan geen pretpark of beurs tegenop! Op naar de volgende rommelmarkt..

Elastiekje

Andere blogs Elastiekje