Tags: , , [ × ]

“Is dit het nou??!!”
“Eh..is dit het nou? Is wat het nou?” ik keek mijn vriendin een beetje verbaasd aan.

“Het leven..is dit het nou..is dit nou alles, is er niet meer? Ik heb er soms toch zooo genoeg van hè!
Wat doe ik nou eigenlijk helemaal, ik werk me kapot de hele dag met die kids, dat begint al om zes uur ofzo, dat geblèr naast mijn bed. En het debiele is dat ze dan alleen maar MAMAAA roepen en papa ligt in coma en blijft ook in coma liggen, want die hoort niks, tenminste… !!!”, ze hief haar vinger op en keek met een blik van daar-geloof-ik-dus-geen-barst-van.
“En dan begint het hele circus..wassen, aankleden, ontbijt, tandenpoetsen, tassen zoeken en vullen, racen naar school en kinderopvang, racen naar mijn werk, tussen de middag kids uit school halen en eten, snel de zooi opruimen, weer naar school, werken, kids halen, naar de opvang, zwemles, clubs, boodschappen, kinderen spelen…altijd bij mij trouwens!!!want het lijkt wel een kinderopvang bij mij altijd! Het kan nooooit bij een ander!..koken, eten, kids in bad, kids in bed, afwas, was, strijk..dag in, dag uit.
En die kleine wordt wel tien keer per nacht wakker om weet ik wat voor onzin, ik ben gesloopt.
En Erik doet heus wel wat hoor maar ja.. je kent het, als hij de kids in bad doet, dan is dat al een prestatie en dan moet hij er nog complimenten voor hebben ook. Die staat ’s morgens op, kleed zich aan, mekkert over een overhemd dat niet gestreken is, mekkert over koffie die op is, mekkert over speelgoed waar hij over struikelt en vertrekt na voor zichzelf gezorgd te hebben met de woorden: Tot vanavond, ik moet rennen anders kom ik te laat..doe je een beetje rustig aan??!!
Dan spoor je toch ook niet hè als je dat zegt..doe je een beetje rustig aan!?” Ze keek me aan en tikte op haar voorhoofd.
“En dan zit ik eindelijk op de bank, compleet uitgeteld en dan zegt hij met zo’n blik..zo..gaan wij nog wat leuks doen vanavond samen? Met een vette dubbelzinnige knipoog!”
Ze werd een beetje schreeuwerig inmiddels en pakte haar tas met een ruk van de tafel.
“Alsof ik daar nog puf voor heb hè, want meneertje zit een beetje lekker de hele dag op bureau zijn mails te checken en interessante gesprekjes te voeren , maar ik..ik ben hier de sloof! En als ik dan zeg nou eh.. wat dacht je er van, ik ben kapot!! dan trekt hij zo’n gezicht van: oh alweer..en pakt de krant.”
Er volgde een scheldwoord en ze smeet haar tas op de grond, na er een papieren zakdoekje uit gehaald te hebben.
Er volgde een stilte en ze snufte wat en zei iets rustiger: “En hij wilde wel een elftal hè..nou echt niet..tis klaar, ik laat er knijpers op zetten, op die eileiders, of nee, hij mag.. hij laat zich maar helpen, ik ben daar gek, ik ben drie keer zwanger geweest hoor, maar hij zal wel gillen..er komt niemand aan de kroonjuwelen!! De schijtert!!”

Ze keek me aan en we schoten allebei vreselijk in de lach. “Ja nou” zei ze, “ik heb soms zo genoeg van gewoon, het is soms teveel, ik moet maar es met Erik praten.. weer.”

Haar huiskamerdeur vloog op dat moment open en daar stond de heer in kwestie, die net de laatste zin had opgevangen en riep: En hele goede middag! En waar moet met deze knappe goddelijke kerel over gesproken worden?!
“Over juwelen Erik, hele kostbare!”antwoordde ik met een valse grijns
“Ai! “zei Erik lachend, “Dat klinkt pijnlijk voor mijn portemonnee!”

Hij moest es weten 😉

J.M.

Andere blogs J.M.