Tags: , , , [ × ]

Een blogje over Twitter, de zoveelste, denk ik, maar het houd me op dit moment erg bezig en tenslotte is een blog ‘n manier om je eigen mening, zorgen of gedachten te delen.

Twitter is hèt nieuwe medium, al bestaat dit medium al meer dan 5 jaar… En iedereen heeft zijn mening klaar om te vertellen dat het geen echt contact is, dat mensen zichzelf erin verliezen en dat het een medium is die mensen sociaal verarmen. Meestal zijn het mensen die er niet op zitten…

Ik zit op twitter, wat iedereen een beetje gek vind gezien mijn leeftijd, en kan dankzij twitter al sneller typen op de Iphone J. Regelmatig krijg ik berichten van mensen die zeer interessant zijn om te volgen, berichten van medemensjes die met je meeleven, DM over akelige belevenissen, maar ook berichten die nergens op slaan, zoals ‘ik zit nu op de wc…’, daar heb ik dan minder behoefte aan, maar is ook prima. Mensen kunnen dit allemaal anoniem delen, troost vinden en opgebeurd worden, wat wil je nog meer?? Regelmatig lees ik geweldige uitspraken, samen gepropt in 140 tekens, minimaliseren is een kunst!

Maar kost het kost wel veel tijd, twitteren. Net als blog lezen en schrijven, op hyves zitten, MSN en facebook. Hoort allemaal bij deze tijd en is, volgens mij, uitstekend om contact met je medemens te hebben. Of je de buurvrouw op de koffie hebt of je neemt samen via twitter een kopje koffie….niets mis mee.

Toch zit ik nu al enkele dagen niet op twitter, het kost me te veel energie en tijd om mijn hoofd vol zorgen te delen met de mensjes achter twitter… Daar is misschien toch bezoek voor nodig, twitter kan je namelijk gewoon negeren, of je berichten lezen zonder dat iemand het merkt. Te vrijblijvend, en dat is dan tegelijk ook de kracht ervan.

Daisy Vijselaar ( Het rumoerige bestaan van Daisy)