Tags: , , , [ × ]

Afgelopen week had ik een uitgebreid gesprek met een jonge vrouw, een wanhopig jonge vrouw. Sinds enkele jaren was ze ten prooi gevallen aan een stalker en haar leven was veranderd in een totale puinhoop. Wanhoop en onmacht beheersten haar leven, en elke dag weer die angst, wat gebeurd er vandaag! Eén onbekende man, die haar leven zomaar was binnengewandeld, met maar één doel; haar vernietigen. De vele aangiften, de rechtzaken, straatverbod, hadden niet geholpen haar te verlossen van deze eeuwige schaduw. Als mediator probeerde ik nog te bemiddelen tussen haar, politie en justitie. Maar langzaam bekroop ook mij het gevoel dat elke poging om deze vrouw nog enige kwaliteit van leven te bieden, stuitte op allerlei onbegrip op justitieel gebied. De vele stress had van deze vrouw een wraak gemaakt. Daar ik me onafhankelijk moest blijven opstellen, heeft zij toch een speciaal plaatsje in mijn emotionele wereld.

Het was een niet toelaatbare situatie waarin ze verkeerde, en soms leek haar leven een slecht scenario van een film, waarin zij ongewenst de hoofdrol speelde. Haar veelvoud van verhuizen had nauwelijks tot enig resultaat geleid. Haar dochter had het huis verlaten en ondergedoken op een onbekend adres, wegens de voortdurende doodsbedreiging. Voor haar inwonende moeder, ruim 80 jaar, had ze een particulier tehuis gevonden, zodat ook zij veilig zou zijn voor onverwachte aanvallen. Ze was alleen achtergebleven voor haar paarden en honden. Maar lang had deze euforie niet geduurd, de paarden werden beschadigd, en één van haar honden doodgeschopt. In wanhoop had ze haar paarden verkocht, en alleen haar lievelingsmerrie behouden.

Een bericht in de Telegraaf eiste haar aandacht op; paard zwaar mishandeld, gestoken in haar genitaliën met een stomp voorwerp, de verdrietige foto van een jong meisje en haar vader, staande bij het overleden paard. Ze bedacht zich toen geen moment, nam contact op de met redactie van de Telegraaf en deelde hun mede dat ze bereid was haar lievelingsmerrie af te staan aan deze paardenliefhebbers, die door de Beul van Drenthe zo waren getroffen. De vader belde in tranen en kon maar niet begrijpen dat ze een nieuw paard hadden gekregen. Tussen haar merrie en de dochter was de beroemde klik van genegenheid en ze dacht, zo is het goed! Bang hoefde ze niet meer te zijn, haar paard was in goede handen en ver weg van haar stalker.

Later heeft ze de familie haar verhaal verteld, nog veel later is ze weer verhuisd. In de buurt waar haar merrie verbleef, de gedupeerde familie en zij waren vrienden geworden voor het leven, en zij ver weg van haar stalker. Maar ondanks alle voorzorgsmaatregelen had hij opnieuw haar verblijfplaats getraceerd. We zijn bezig voor haar een veilige woonomgeving te creëren, haar te beschermen tegen geweld en intimidatie, politie en justitie opnieuw te activeren, maar haar vooral serieus te nemen . Een psychisch gestoorde man die het leven van een vrouw tot een hel heeft gemaakt, haar geestelijk en financieel heeft geruïneerd en waar het einde nog lang niet in zicht is.

© Maydana

andere blogs Maydana