Tags: , , , [ × ]

“Je begrijpt natuurlijk wel dat ik dit dus nooooit meer doe hè!” brieste Manon, terwijl ze haar jas uit trok. Ze had me al een beetje voorbereid aan de telefoon met één of ander schreeuwverhaal, wat er nu weer mis was gegaan, maar was zo onverstaanbaar aan het gillen geweest, dat ik keer op keer moest zeggen : ‘Wat zeg je?’” .Ze werd daar gek van dus riep : “Ik kom er an!!’’ en voordat ik iets terug kon zeggen lag de hoorn er al op. Ze kwam er dus an.
Ze plofte neer en begon. “We zitten dus aan tafel en ik had de kaartjes, helemaal leuk ingepakt en ik zeg midden onder het eten: SURPRISE!!! Is dat leuk of is dat leuk?!! “
“Tot zover in ieder geval wel ja” antwoordde ik wat voorzichtig , want Manon kan wel eens gekke dingen doen, die inderdaad niet altijd zo heel erg leuk zijn.
“Frans vond het ook leuk, want hij lachte, pakte de kaartjes uit en  zijn smoel betrok meteen al, de zak! En die toon meteen!!  mopperde Manon.
De TOPPERS??!! In shock was ie gewoon.
Kzeg: “Ja!! De TOPPERS, goed hè, we gaan!!!
“We gaan??!! Moet ik daarheen?  Naar die relnichten? In een verkleedpak zeker, dat witte gedoe met gouden frutsels en zo, beetje als een randdebiel over straat! Ik ben me daar hartstikke gek hee, we kunnen wel bekenden tegenkomen mens!! Ik ga helemaal niet naar die zooi, dat is geen muziek, beetje hossen tussen dat carnaval gedoe, je weet dat ik niet van carnaval hou, ik ben daar niet van Manon..en dan die kerels ..met die veren… gadver.. ik krijg daar rillingen van, ik vind die muziek ook niks, niks vind ik het, ik ga niet! Hoe verzin je dit nou toch, je weet toch dat ik niet van dat Nederlandstalige gedoe  hou.. ik moet die Bauer ook niet en die Volendammers ook niet.. nee Manon, dit gaat hem niet worden, sorry! Had je niet iets kunnen doen van ..van ..nou eh.. Tom Jones ofzo..?
“Tom Jones?!, die is allang dood man!
“Echt niet!” zei Frans.
“Nee!”zei ik, “Tom Jones is niet dood hoor Manon.”
“Nee!” blafte Manon tegen me, “dat weet ik inmiddels ook wel hoor, maar dat had gekund hè, gezeik over Tom Jones, die ouwe troep!”
Ze vervolgde zwaar geïrriteerd haar verhaal .

“Sorry???..sorry? weet je wel hoeveel moeite ik nog heb moeten doen voor die kaarten? Dit is toch leuk man, lekker vrolijk, gezellig een avond helemaal eruit, kun je nou niet één keer es leuk reageren op iets..je bent altijd meteen negatief..doe het dan voor mij!’
“Voor jou??? Nou wordt ie helemaal mooi..dus je geeft mij een cadeautje, waarvan je eigenlijk weet dat ik dat niet leuk ga vinden , want ik heb niks met die muziek en dan koop je het toch, omdat jij dat zo graag wilt, dus in feite hè, in feite, geef jij jezelf een cadeautje! En dan ben ik de spelbreker, maak jij hem effe zeg!!”

“Je snapt dat ik die kaartjes meteen uit zijn handen gerukt heb hè!” zei Manon, “Wat een waffel meteen en zo oneerlijk en ondankbaar vooral! Kerels!! Echt.. ze zeggen niet voor niets..Als ze 1 man op de maan kunnen zetten, moeten ze ze er allemáál op kunnen krijgen!!
Vind je niet? Fonkeldefonkel deden haar ogen!

“Nou eh..als ik heel eerlijk ben, vind ik dat je dit niet zo handig hebt aangepakt enne..Frans heeft wel een soort van gelijk hè. Je wist dat hij dit niet leuk ging vinden, hij wil die cd ook niet aan toch..dus dat je de kaartjes dan eigenlijk voor jezelf hebt gekocht is wel waar natuurlijk, want hem doe je er geen plezier mee..”

“Nou lekker, aan jou heb ik ook niks, ik hoor het al, je staat aan zijn kant..leuk hoor, ik dacht dan vraag ik jou wel mee, maar ik ga al niet meer, ik wil al niet eens meer, de lol is er af!” Manon hees zich driftig in haar jas en met een kwaaie blik stampte ze naar de deur en mompelde: “ik spreek jou wel weer…”
Typisch Manon, ik keek op mijn horloge en bedacht dat ze over een minuut of 20 wel aan de telefoon zou hangen. Manon gilt hard maar bedoelt het allemaal niet zo ernstig.
Het werd een kwartier. “Ja! Met mij… sorry..grote bek van me ook..stom..ik dacht het wordt leuk als ie er maar eenmaal is, ik had het ook anders moeten doen, maar ja ik dacht als ik het nou leuk inpak dan gaat ie wel om…”
“Tja, nou dus niet Manon.. dit was zijn ding niet .”
“Nee..’’ diepe zucht door de telefoon, “ Hij is meer van die ouwe snert  muziek helaas..
volgende keer maar kaartjes van die Tom Jones dan of eh..andere oude bagger, Elvis of zo”, zei ze somber

“Eh..Elvis?”

J.M.

Andere blogs J.M.